Geschreven door Maartje Brand op 2 januari 2022 12:18

Help je mee met de wederopbouw van Koni ? 

Door: Maartje

Blijf op de hoogte en volg maartje

28 December 2021 | India, Kundapura Railway Station 

Dag lieve mensen,
 
Ik hoop dat iedereen hele fijne dagen heeft gehad met familie en vrienden.
 
Een week geleden wist ik nog niet dat ik vandaag in India zou zijn. En dan opeens ben je er. Na een jaar en bijna 10 maanden, mocht ik donderdag terugvliegen naar dit bijzondere land en naar Koni.
Het weerzien met Shobha en Chetena en de familie van Shobha, was heel fijn en ontroerend, vooral toen ik Dodamma zag (de moeder van Shobha, nu 90 jaar). Alles voelde zo vertrouwd en ik werd overal herkend. De foreigner op de scooter.
 
Tja en dan Koni, ons prachtige (te)huis. Nu een stil thuis, want de kinderen zijn er nog niet. Het lijkt alsof Koni, net als wij allemaal heeft gerouwd, want het gebouw heeft geleden onder de afgelopen maanden. Alles is kapotgegaan of heeft schade. Gelukkig hebben Shobha, Chetena en de Teacher, Poornima al ongelooflijk veel werk verricht, Chetena vertelde dat ik echt niet eerder had moeten komen, omdat het gebouw er zo slecht uitzag. Gelukkig heeft Shobha Koni laten schilderen en echt het gebouw ziet er aan de binnen en buitenkant nog mooier uit dan toen het ooit gebouwd was. Prachtig. En nu, deze week gaan we ongelooflijk hard aan de slag om Koni weer bewoonbaar te maken.
Want al het andere is beschadigd of kapot.
 
Een kleine opsomming voor wat er nieuw aangeschaft moet worden deze week:
 
Nieuwe matrassen en beddengoed, een nieuwe solar omdat alle geisers kapot zijn gegaan en we nu geen warm water meer hebben, de extra batterijen om Koni goed elektriciteit te geven zijn verroest geraakt en doen het niet meer, de televisie, de printer, de muziekinstallaties, cd-spelers, in de kasten waar de boeken en speelgoed in stonden is water gekomen, alle fietsen en rolstoelen zijn verroest. En bijna alle kleding van de kinderen en mijn kleding (J) zijn totaal beschimmeld en niet meer schoon te krijgen! En mijn koffer was niet meegekomen vanuit Amsterdam, dus ik loop al dagen in dezelfde kleding! Ongelooflijk hoe India het voor elkaar krijgt zoveel schade aan te brengen! Zoals ik al zei. Ook Koni rouwde en dat is voelbaar. Maar nu wordt er weer leven in geblazen, we zijn er weer. En natuurlijk zoals het hier hoort, moet er deze week ook een grote Puja (een ritueel waarmee Hindoes een Godheid vereren) plaats vinden (lees om de negatieve energie, corona, buiten de deur te houden).
 
Er heeft zoveel schade kunnen plaats vinden omdat Shobha en Chetena een tijd lang niet eens hun straat uit mochten tijdens de lockdown. Want ook hier is Covid; de meeste mensen hebben een mondkapje op (lees op hun kin) ook als ze scooter rijden, de treinen rijden maar 1 x per dag en de regels waar we ons aan moeten houden in Koni zijn er veel. 
In de winkels hangen portretten van mensen die afgelopen periode overleden zijn. Zo ook de lieve man, waar ik altijd mijn fruit haalde. 

Het onderwerp corona is echter niet bespreekbaar. Mensen gaan door, kijken niet meer terug. Er is angst. En dat snap ik.

En dan de kinderen. Zaterdag heeft Chetena geprobeerd met alle ouders/ familieleden contact te zoeken. Dat is gelukt, op sommige kinderen na. Divya haar vader kunnen we niet meer bereiken. Ook weten we niet waar Divya nu is. Ik ga deze week een klein afscheid voor haar houden, mijn gevoel zegt dat Kishor over haar waakt. Het dringt nog niet helemaal tot mij door.
 
Voor sommige wordt het terug komen ook lastig, zoals voor Nishanth, 13 jaar, hij werkt nu in de winkel van zijn moeder en zijn moeder heeft hem nodig, wat ook heel goed is voor hem. Nishanth woont 15 km verderop en kwam elke dag met de riksja, maar ouders kunnen dat nu niet meer betalen. Wellicht kunnen wij als Stichting iets voor hem betekenen, zodat hij voor 2 dagen in de week kan komen. Hij wil zo graag naar school. 
 
En sommige ouders/ familieleden hebben al wel 100 keer gebeld, zoals de ouders van Rakshita, Shamanth, Gowri en Chitra, wanneer de school eindelijk weer open kan en de kinderen / volwassenen kunnen komen. En dan natuurlijk Vidhya, die geen ouders meer heeft, wacht al sinds de eerste dag dat Koni dicht moest..Hoe zal het met haar zijn?
 
Ook zijn er nieuwe aanmeldingen van een aantal kinderen in de buurt. Dat is fijn, want dan kunnen de ouders goed contact blijven houden met hun kinderen.
 
Gelukkig is Poornima, de teacher er nog, en hoef ik niet alles alleen te doen. Er wordt hard gezocht naar een nieuwe teacher, maar het blijft lastig om staff te vinden die bij ons willen komen werken. En helaas krijgen toeristen nog geen visum voor een langere periode, dus we zullen het nog even moeten doen zonder hulp van vrijwilligers. 

Hoe zullen de kinderen eraan toe zijn, waar zal ik moeten beginnen…ik denk gewoon maar zoals altijd met de ochtend meditatie, de kring en daarna zal ik de muziek op zetten en gaan we dansen, dansen op het weerzien en dat we weer samen zijn.
 
Hopelijk is dat volgende week maandag.
 
Lieve mensen, helpen jullie mee om Koni weer op te bouwen?
 
Samen met jullie steun, zullen de staff, Shobha, Chetena, de teacher en ik zorgen dat de Liefde terugkeert in Koni en de kinderen weer een plek krijgen waar ze kunnen leren, groeien en wonen.
 
Lieve Groet en volgende week, in het nieuwe jaar, weer een verslag van mij over de terugkomst van de kinderen.
 
Maartje

Onze gegevens: 
Stichting Japthi Mijdrecht 
Postulaat 20 
3641 NE Mijdrecht 
IBAN nummer: 
NL76 RABO 0148 119530 
BIC code: 
BIC RABONL2U 
ANBI nummer 820078207 

Ps als je deze mails niet meer wilt ontvangen, mail mij dan even persoonlijk; maart77@hotmail.com

Reageer op dit bericht

* verplicht