Geschreven door katja op 26 juli 2019 19:34

Dag lieve mensen,  

Er komt een moeder aangelopen en daarachter oma met een klein kindje. Het is een meisje, ik denk dat ze een jaar of 4/5 is. Het meisje kijkt verbaasd naar mij. Ik begeleid ze naar het kantoortje waar Shobha en Chetena zitten.  

De moeder zit in een gewelddadige relatie en haar man is alcoholist. Ze woont in bij haar schoonmoeder en ze wil niet dat het meisje elke dag wordt blootgesteld aan geweld, het meisje kan niet terecht op een normale school. Daarnaast wil ze gaan werken om haar eigen geld te verdienen. Of ze haar dochter bij ons kan achterlaten? 

Het meisje is inderdaad pas 5 jaar, ze is heel kwetsbaar en gehecht aan haar moeder. De moeder heeft een papiertje bij zich waar op geschreven staat dat het meisje ‘achter loopt’, hier in India noemt men dat: Mental Retarded. Ik word het kantoortje in geroepen. Wat doen we met het meisje? Wat een vraag en wat een beslissing. Het meisje is zo gehecht aan haar moeder en ze is nog maar zo klein. We besluiten dat ze het een paar dagen mag proberen, de moeder blijft bij haar.  

Wat ik zo mooi in Koni vind is dat de kinderen zo goed op elkaar reageren. Iedereen is meteen dol op Rashmi, het nieuwe meisje. Ondanks dat ze veel huilt en vaak op zoek is naar haar moeder, doet ze het goed. Ze is na een paar dagen een beetje gewend aan mij en kan een paar minuten op haar stoel blijven zitten. Gowri en Aby ontfermen zich over haar. Eigenlijk hoort ze net als een van de andere jongetjes van 5, Druvin, thuis in een kleuterklas. Maar goed, ik ga zoals altijd regelen dat ze een plek krijgt in Koni. We hebben er dus een nieuw kleintje bij van 5 jaar. Haar moeder blijft bij haar (en ons) tot dinsdag.  

We hebben nu dus 3 kleintjes van 5 jaar. Wat een uitdaging, maar wat een gezelligheid. Druvin en Vikranth zijn nu al een tijdje bij ons op school en dat is te merken ook, want de verlegenheid is eraf en ze kopiëren al het stoute gedrag van hun grote broers en moeten daar erg om lachen. We zijn ze ook de hele tijd kwijt, zo snel zijn ze. Ik vind het prachtig om te zien hoe de jongens zich ontwikkelen en hoeveel ze oppikken. Ze zijn al zo vooruit gegaan. Het is echt een handvol en het vraagt veel van de teachers, de vrijwilligers en van mij, maar ik ben dankbaar dat Koni er voor deze kinderen is.  

Veel kinderen zijn naar huis gegaan tijdens de zomervakantie, ook Gowri en Greshma. Tijdens hun korte verblijf hebben hun ouders besloten dat bij beide meisjes de baarmoeder eruit moest. Zowel Gowri en Greshma kwamen terug met een groot litteken op hun onderbuik. Ik verbaas mij elke keer weer over wat er hier gebeurd. Gowri was goed instaat om voor zichzelf te zorgen en had geen problemen met haar ongesteldheid. Toch werd er besloten de operatie uit te voeren. Gowri is in de 10 jaar dat ze bij ons woont 1 keer naar huis geweest. Pavans ouders hebben geen contact meer met ons opgenomen en we kunnen hun niet meer bereiken. Ik weet dus niet waar Pavan nu is. Maar ik vertrouw erop dat hij op een goeie plek is. 

Het programma in Koni gaat goed. Ik leer steeds meer te genieten en te kijken naar wat we allemaal hebben bereikt. En de kinderen gaan echt vooruit. Het blijft een uitdaging om zoveel kinderen in verschillende leeftijdsgroepen les te geven op hun niveau, maar we hebben hier een weg in gevonden en daar ben ik trots op. 

Ik ben sinds een maand naar Koni verhuisd en slaap nu boven bij de kinderen. Ik vind het fijn. In de eerste week werd ik nog meerdere keren per dag en nacht geroepen en zag ik vaak een kinderhoofdje om het hoekje kijken, maar nu gaat het steeds beter. Ik geniet ervan om de kinderen s avonds in bed te leggen. Ik weet niet hoelang ik dit volhoud, want ik mag ook zelf koken, maar voor nu is de afwisseling goed.  

Het schrijven van het verhaal van Koni is bijzonder, het raakt om soms helemaal terug te gaan naar de beginperiode, maar ik voel dat het goed is om het allemaal op te schrijven. Het is een mooi proces. Het boek gaat er werkelijk komen. Afgelopen woensdag was ik te horen op de Nederlandse radio bij bureau buitenland radio 1 om 7 uur s avonds. Het ging over het water probleem wat elk jaar erger wordt omdat het regenseizoen korter wordt en de waterputten al leeg zijn in december. Soms realiseer ik mij niet met hoeveel uitdagingen wij hier te maken hebben omdat het voor mij al zo normaal is.  

Aangezien er weer meer kinderen bij zijn gekomen kan de Stichting uw steun goed gebruiken! Al 12 jaar lang zorgt de Stichting voor de continuïteit van Koni, daar mag iedereen best trots op zijn, dank jullie wel.  

Een warme groet uit India,  

Liefs Maartje 

Onze gegevens:  
Naam: Stichting Japthi Mijdrecht,  
Plaats: Mijdrecht.  
IBAN nummer:  
NL76 RABO 0148 119530  
BIC code:  
BIC RABONL2U  
ANBI nummer:  
820078207  

Website:www.japthi.nl  

Reageer op dit bericht

* verplicht